Selam dostlar, şu an Türkiye’de yapay zeka mühendisi olarak doğal dil işleme alanında çalışıyorum. Kız kardeşim de bu sene sınava girdi ve o yüzden stresinizi biliyorum. Biraz gerecek biraz da rahatlatacak bir şey söyleyebilirim ki gelecek hakkında hiçbir şey bilmiyoruz. AI ile beraber yazılımcılık azalacak mı? Pratisyen hekime ihtiyaç azalacak mı? Diyetisyenler ne olacak? Ofis çalışanları ve diğer mühendislere bu dalga sıçrayacak mı bilmiyoruz. Bunlar teknik değil insani problemler çünkü, ve dünya henüz bu dönüşüm için hazır mı emin değilim. O yüzden size verebileceğim en büyük tavsiye, esnek kalmanız olur. Elektrik elektronik bölüm derecesi yapmış arkadaşım alakasız risk yönetimi işinde çalışıyor. Ben bilgisayar okumadım ama teknik bir iş yapıyorum. Fizik mezunu arkadaşım müzik eğitmenliği yapıyor. Fiziğe aşık olarak girmişti bu çocuk bölüme. Hayli iyi okullardan mezun arkadaşlarım olmasına rağmen çoğunluk kendi okuduğu bölümle ilgili bir iş yapmıyor. O yüzden bu seçim dünyanın sonu değil, özellikle mühendislikler için. Dünya eskisi kadar keskin çizgilerle ayrılmıyor. Şirkette LLM deploymentları ile uğraşan kişi taşra üniversitesi mezunu ama teknik bilgisi üst seviyede. O okuldan çıkan herkes onun gibi değil biliyorum ama böyle bir yolun mümkün olduğunu gördüm, görüyorum. O yüzden her şeyi kazanmış veya kaybetmiş değilsiniz henüz. Tabii ki istediğiniz bölümü istediğiniz üniversitede okuyup hemen o istediğiniz şirkette işe girmeniz en iyi senaryo, bunu reddetmiyorum. Ama 18 yaşındaki bir genç, ne istediğini bildiğini düşünse de yanılabiliyor. Benim hayalim fizik okumaktı, kavga ediyordum bu konuda. Şimdi oh diyorum, iyi ki okumadım iyi ki. O yüzden “batık gemi” maliyeti ile yaşamak yerine farklı şeyleri denemek ve anlamak çok daha makul bir yol. Bilgem Çakır’ın üniversite tercihi videosunu hepinize öneririm. Mühendislik kültürü açısından çok kıymetli bir bakış açısı kazandı